Gerra produkzio kapitalistako erregimenaren ondorio gaizto bat dela kontuan hartuz, eta, horretaz gain, Espainiako ejertzitoaren erreklutamendu sistemaren ondorioz, burgesek deklaratutako gerretan langileek bakarrik borrokatzen dutela kontuan hartuz,
Batzarrak protesta gogorra egiten du:
1. Espainiako gobernuak Marokon izandako ekintzaren aurka.
2. Aristokraziako zenbait andreren jokabidearen aurka, erreserbisten, hauen emazteen eta seme-alaben sufrimendua iraindu baitzuten, familia buruak alde egitean kentzen dizkieten bizitzeko baliabideak eman beharrean, dominak eta eskapularioak emanez.
3. Produkzioarentzat baliagarriak diren eta, oro har, gurutzea ilargi erdiaren aurrean garaile ateratzea ala ez axola ez zaien hiritarrak gerrara bidaltzearen aurka. Hauen ordez, erlijio katolikoaren garaipenean guztiz interesatuta egoteaz gain, ez familiarik, ez eta etxerik ez duten, eta herrialdearentzat baliagarriak ez diren apaiz eta fraideekin erregimentuak osa zitezkeen. Eta,
4. Diputatu errepublikanoen jokabidearen aurka, zeren eta, herriak emandako boterea izanik, ez dute aprobetxatu parlamentario gisa duten inmunitatea gerraren aurkako protestan herritarren buru izan eta hauek gidatzeko.
Eta langileei euren indar guztiak biltzeko eskatzen die, gobernua marokoarrek euren aberriaren independentzia ukitu gabe gordetzeko duten eskubidea errespetatzera behartzeko, agian greba orokorra deklaratu beharko delako.
Iturria: CONNELLY ULLMAN, J, La Semana Trágica, 313. or.