1.
artikulua: Salgai egoeran jartzen dira, lege honen erabakien arabera, eta legez izan ditzaketen karga eta zerbitzuei kalterik egin gabe, ondoko baserriko eta hirietako orube, soro eta lur guztiak, horiei dagozkien zentso eta foroekin
- Estatuarenak.
- Elizarenak.
- Santiago, Alcántara, Calatrava, Montesa eta Jerusalemeko Donibaneko ordena militarrenak.
- Kofradienak, karitate-obrenak eta santutegienak.
- D. Carlos Infante-ohiaren bahiketarenak.
- Herrien ondasun propio eta komunak.
- Ongintzarenak.
- Irakaskuntza publikoarenak.
- Eta esku hilei dagozkiekeen gainerako guztiak, aurreko legeengatik saldu beharrekoak izan zein izan ez. (…)
2.
3.
artikulua. Lege honengatik salarazten diren ondasun guztiak eskuz aldatu beharko dira, saltzaileek eskatzen dituzten neurrian, lur eta orube guztiak eskaintza-enkante publikora ateraz, eta kexarik ez dagoenean, Gobernuak erabaki dezakeenaren arabera. Salmentak lurrak ahalik eta gehien zatituz egingo dira, haien balioari kalterik egiten ez zaien artean. (…)
Aranjuezen, 1855.ekio maiatzaren 1ean. –NIK ERREGINAK-Ondasunen Ministroa, Pascual Madoz.
1855.eko maitzaren 3ko, osteguneko, Gaceta de Madrid-en argitaratua
Iturria: EHUra sartzeko hautaprobak